X
تبلیغات

دریافت کدهای جاوا برای وبلاگ شما
پزشک آنلاین

پزشک آنلاین

مطالبی در مورد بیماری ها و درمان آن ها

درماتیک سبورئیک پوست سر (شوره سر)

به نام خدا

---

درماتیک (seborrheic dermatitis) یا شوره سر، در پوست سر بسیار شایع است و در نواحی مثل گوش، صورت، قفسه سینه، زیربغل و ناحیه عانه شیوع کم تری دارد. این مشکل به عنوان بخشی از مجموعه <<آکنه-سبوره>> تظاهر پیدا می کند.

ضایعه اولیه به شکل قرمز و پوسته ریزی با درجات مختلف ایجاد می شود و پوست سر ممکن است از نوع <<خشک>> یا <<چرب>> باشد.

ضایعه ثانویه به ندرت به شکل پوسته ریزی ناشی از خارش شدید و عفونت باکتریایی ایجاد می شود.

شوره سر ممکن است برحسب فصل، درمان، سن و بهداشت عمومی فرد، در زمان های مختلف شدت و ضعف پیداکند.

شوره سر در هوای سرد، احتمالا به دلیل رطوبت پایین تر داخل اتاق و ضعیف بودن نور خورشید تشدید یابد.

شستوشوی سر با شامپوی ضد شوره و استفاده از لوسیون یا محلول استروییدی در افراد مبتلا به شوره سر موثر است.

افراد مبتلا به درماتیک سبورئیک صورت باید فقط از صابون ملایم و کرم های ضعیف استروییدی (مثل هیدروکورتیزون 1%) استفاده کنند.


برچسب‌ها: درماتیک سبورئیک پوست سر, شوره سر, seborrheic dematitis
+ نوشته شده در سه شنبه پنجم دی 1391ساعت 22:0 توسط امیرحسین

شپش سر

به نام خدا

---

تخم های شپش شبیه به شوره سر هستند و همراه با خود شپش بر روی پوست سر و لابه لای موها قرار می گیرند.

دیدن شپش و تخم های آن در ناحیه خط موهای گردن و پشت گوش ها ساده تر است.

شپش سر بسیار مسری است و استفاده از کلاه، برس و وسایل فرد مبتلا به سادگی موجب سرایت آن می شود.

اغلب بیماری در بچه های 3 تا 11 ساله و والدین یا دیگر افراد خانواده آنها دیده می شود. بیماری موجب خارش و درد ناشی از خاراندن می شود.

درمان

استفاده از لوسیون یا شامپوی لیندان.


برچسب‌ها: شپش سر
+ نوشته شده در سه شنبه پنجم دی 1391ساعت 21:30 توسط امیرحسین

رشد موهای نابجا

به نام خدا

---

ریشه موهای نابجا (hypertrichosis) عبارت است از رشد بیش از حد مو در نقاطی که به طور معمولی پوشیده از مو نیستند. این نوع رشد مو اغلب در اثر مصرف بعضی داروها (مثل سیکلوسپورین، ماینوکسیدیل و دیازوکساید) ایجاد می شود.

نوع با علت ناشناخته ممکن است در هر نژادی ایجاد شود ولی در نژاد آسیایی شایع تر است. ممکن است موهای ناحیه پیشانی و ابروها پر پشت تر از معمول باشند.

افزایش موضعی رشد مو در سطح بازکننده بازوها (هایپرتریکوز آرنج) در کودکان و بزرگسالان غیرمعمول نیست.

درمان

عدم مصرف داروهای عامل بیماری.

برطرف کردن موهای زاید مطابق آنچه که در مبحث درمان پرمویی ذکر شد.


برچسب‌ها: رشد موهای نابجا, پرمویی, hypertrichosis
+ نوشته شده در سه شنبه پنجم دی 1391ساعت 21:24 توسط امیرحسین

پرمویی (هیرسوتیسم)

به نام خدا

---

پرمویی (hirsutism) عبارت است از رشد مو های انتهایی در خانم ها تحت تاثیر آندروژن ها (که هرمون های مردانه هستند) در مناطقی از بدن که رشد مو های جنس مذکر در زمان بلوغ به عنوان یکی از خصوصیات جنسی ثانویه صورت می گیرد. یکی از این مناطق، ناحیه صورت است که در پرمویی، به صورت غیر طبیعی به صورت ریش و سبیل در خانم های جوان دیده می شود.

قفسه سینه، پایین شکم، پشت و اندام ها نیز ممکن است دچار پرمویی شوند.

تغییرات فردی، ژنتیکی و نژادی در ریشه مو و پذیرش آن نقش مهمی دارند.

درجاتی از پرمویی، پس از یائستگی بسیار شایع است.

ممکن است پرمویی نشانه ای از عدم تعادل هرمونی یا بیماری غدد درون ریز باشد. در بعضی موارد، پرمویی در اثر بالا بودن میزان هرمون های مردانه به دلیل وجود نشانگان (سندرم) تخمدان دارای کیست های متعدد (تخمدان پلی کیستیک) یا هیپر پلازی مادرزادی غده فوق کلیوی ایجاد می شود.

درمان

در مواردی که علت طبی برای پرمویی یافت نمی شود می توان موهای ناخواسته را سفید کرد یا از تراشیدن، کرم های برطرف کننده موهای زاید، موم (واکس)، قراردادن عسل به اضافه نوار چسب های مخصوص برای کندن موها و الکترولیز (برداشتن موهای زاید با جریان الکتریکی) استفاده نمود.


برچسب‌ها: پرمویی, هیرسوتیسم, hirsutism
+ نوشته شده در جمعه یکم دی 1391ساعت 16:50 توسط امیرحسین

طاسی منتشر مزمن

به نام خدا

---

طاسی منتشر مزمن از دیگر انواع طاسی بدون ایجاد بافت جوشگاهی است و به صورت دایمی یا متناوب موجب ریزش منتشر مو می شود. این اختلال معمولا از سن 25 سالگی به بعد دیده می شود و در خانم ها شایع تر است. علت زمینه این اختلال معمولا چند عاملی است. فولیکول های طبیعی مو، پس از 30 سالگی شروع به کاهش می کنند.


برچسب‌ها: طاسی منتشر مزمن
+ نوشته شده در جمعه یکم دی 1391ساعت 8:56 توسط امیرحسین

طاسی بدون ایجاد بافت جوشگاهی

به نام خدا

---

یکی از انواع طاسی بدون بافت جوشگاهی (اسکار)، طاسی آندروژنتیک (طاسی نوع مردانه یا طاسی معمولی) است که به طور بسیار شایع در آقایان و خانم ها دیده می شود. پس از بلوغ، فولیکول های انتهایی مو ها به تدریج کوچک می شوند و در نتیجه ریزش مو افزایش می یابد.

ریزش مو به صورت دو طرفه (از دو گیجگاه) شروع می شود و همراه با آن نازک شدن مو های فرق سر وجود دارد ولی هنوز فولیکول های مو های جانبی و پشت سر عادی هستند. در زن ها هم ممکن است الگوی ریزش موی <<مردانه>> موجود باشد ولی خانم ها معمولا دچار ریزش موی با الگوی <<Ludwig>> می شوند و مو های فرق سر نیز نازک می شوند. ریزش مو در سنین بعد از بلوغ معمولا در جنس مونث آهسته تر از جنس مذکر است ولی سرعت آن در خانم ها، بعد از سن یائسگی بیشتر می شود.


برچسب‌ها: طاسی بدون ایجاد بافت جوشگاهی
+ نوشته شده در جمعه یکم دی 1391ساعت 8:51 توسط امیرحسین

طاسی همراه با ایجاد بافت جوشگاهی (scarring. a؛ cicatricial. a)

به نام خدا

---

در اثر تخریب فولیکول های مو ایجاد می شود که ممکن است ناشی از اختلال تکاملی، ضربه (مثل سوختگی)، تومور یا عفونت باشد. در بعضی موارد، علت طاسی مشخص نیست.

نوعی از طاسی همراه با ایجاد بافت جوشگاهی، فوتیکولیت decalvans نام دارد که با ایجاد دلمه وعفونت چرکی پوست سر همراه است و لکه هایی از طاسی دایمی همراه با بافت جوشگاهی برجای می گذارد و در اثر استافیلوکوک طلایی ایجاد می شود.

نوع دیگر طاسی همراه با ایجاد بافت جوشگاهی، در اثر بیماری لیکن پلان (lichen planus) پوست سر ایجاد می شود و ضایعات آن به صورت لکه های التهاب فولیکولی قرمز کدر همراه با نواحی در حال افزایش آلوپسی دیده می شوند.

در بیماری لوپوس که بیماری های  سیستم خود ایمنی است تغییرات پوست سر شایع هستند وطاسی  تقریبا در 5% موارد نوع حاد و سیستمیک بیماری وجود دارد. در نوع دیسکویید لوپوس، ضایعات پوست سر در 20% آقایان و 50% خانم ها ایجاد می شود. در پوست سر، بافت جوشگاهی به صورت واضح بوجود می آید و طاسی روی می دهد.


برچسب‌ها: طاسی همراه با ایجاد بافت جوشگاهی, scarring, cicatricial
+ نوشته شده در پنجشنبه سی ام آذر 1391ساعت 12:46 توسط امیرحسین

ویتیلیگو (برص؛ پیسی؛ لک و پیس)

به نام خدا

---

در بیماری ویتیلگو (vitiligo) که آن را به اسامی برص، پیسی و لک و پیس می شناسیم، مناطقی از پوست، کم رنگ تر از سایر نواحی آن هستند.

بیماری تقریبا در 1% افراد دیده می شود و زمینه ژنتیکی دارد. در 30% مبتلایان، سابقه فامیلی بیماری وجود دارد.

بیماری در هر سنی دیده می شود ولی 50% مبتلایان بین 10 تا 30 سال سن دارند.

نقاط مبتلا به شکل لکه های <<سفید>> یا <<کم رنگ>> (صورتی) دیده می شوند و معمولا علایم دیگری وجود ندارد. مناطق مبتلا نسبت به نور آفتاب حساس تر هستند و به سادگی دچار آفتاب سوختگی می شوند که ممکن است سرانجام به سرطان پوست تبدیل شوند.


برچسب‌ها: ویتیلیگو, برص, پیسی, لک و پیس
+ نوشته شده در پنجشنبه سی ام آذر 1391ساعت 8:24 توسط امیرحسین

طاسی منطقه ای (alopecia areata)

به نام خدا

---

اختلالی با علت ناشناخته است که در آن لکه های جداگانه ای از طاسی بر روی پوست سر افراد سالم، اعم از بزرگسالان یا کودکان ایجاد می شود. چنان چه تعداد این لکه ها، محدود (از 1 تا 3) باشد پیش آگهی خوبی دارد و معمولا ظرف یک سال، مو های این مناطق دوباره رشد می کنند.

این بیماری کاملا شایع است و 1% افراد از 55 سالگی مبتلا به آن می شوند. خارش، تحریک یا راش وجود ندارد.

در بچه ها، شایع ترین زمان ایجاد بیماری، 4 تا 5 سالگی است. در 35% افرادی که قبل از 20 سالگی دچار این بیماری می شوند سابقه فامیلی بیماری مزبور وجود دارد. میزان بروز آتوپی (آلرژی) در بیمار و اعضای فامیل او افزایش نشان می دهد و همچنین احتمال وجود برخی از بیماری های خود ایمنی (مثل التهاب تیرویید، ویتیلیگو، دیابت شیرین، بیماری آدیسون و کم خونی وخیم) در این افراد بیشتر است.

مو های ناحیه ی مبتلا با کشیدن ملایم، به آسانی کنده می شوند.

ممکن است در حاشیه های ضایعات فعال، مو هایی که رشد می کنند به شکل علامت تعجب (!) دیده شوند که به خوبی به تشخیص بیماری کمک می نمایند.

ممکن است ابرو ها و مژه ها دچار این نوع طاسی و مو های آنها به طور نسبی یا کامل دچار ریزش شوند.

همچنین ممکن است در مناطقی از تنه، اندام ها و قسمت مرکزی قفسه سینه، یا ریش این نوع طاسی ایجاد شود.

ممکن است طاسی منطقه ای به سرعت به طاسی کامل (alopecia totalis) تبدیل شود.

اغلب رشد دوباره مو در آلوپسی منطقه ای به افراد جوان و مسن به شکل کم رنگ تر از طبیعی صورت می گیرد.

تزریق استرویید (کوتون) به داخل ضایعه؛ مالیدن لوسیون ماینوکسیدیل؛ استفاده از ترکیبات ضد ایمنی موضعی و در موارد شدیدتر مصرف استرویید خوراکی.

اغلب، استرس با شروع این نوع طاسی ارتباط دارد ولی نقش استرس در ایجاد آن نامشخص است. تصور می شود بیماری علت <<خودایمنی>> داشته باشد.

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA



برچسب‌ها: طاسی منطقه ای, alopecia areata
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم آذر 1391ساعت 19:0 توسط امیرحسین

پرمویی (هایپرتریکوز hypertrichosis) مادرزادی

به نام خدا

---

پرمویی مادرزادی ممکن است از نوع لانوژینوزا Lanuginosa باشد که بسیار نادر است و در آن تمام بدن، به جز کف دست و کف پا پوشیده از مو های بلند و ابریشمی است. این اختلال معمولا در هنگام تولد وجود دارد ولی می تواند بعد ها برطرف شود.

پرمویی (هایپرتریکوز) مادرزادی شدید نیز گزارش شده است که در آن، نوزاد با مو های انتهایی خشن به ویژه در صورت به دنیا می آید.

پرمویی (هایپرتریکوز) ناحیه کمری خاجی نیز که به آن <<دم کاذب>> می گویند در هنگام تولد در بعضی از نوزادان دیده می شود و اغلب نشانه وجود یک اختلال زمینه ای مهره ای نخاعی است و باید نوزاد مورد معاینه ی کامل عصبی و رادیولوژیک قرار بگیرد.


برچسب‌ها: پرمویی مادرزادی, هایپرتریکوز, hypertrichosis
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم آذر 1391ساعت 18:31 توسط امیرحسین

این وبلاگ به زودی دارای تعداد زیادی پست می شه که در هر پست در مورد هر بیماری توضیحی داده میشه. اگر تعداد بازدید ها و اعضای خبرنامه بیشتر شد، حتما خبر های روز پزشکی رو به اعضا می فرستم. همه چیز به شما بستگی داره...

کلیه ی مطالب این وبلاگ محفوظ می باشد. کپی برداری با ذکر نام منبع بلامانع می باشد.
طراحی شده توسط
یاس تم

ويكي تولز